Tornuko mekanizazio-eragiketak

Torneatzea da, seguruenik, mekanizazioaren sektoreko txirbil-arranketako prozesurik polifazetikoena eta funtsezkoena. Pieza bere ardatzaren gainean biratzen denez, biraketa-geometriak lor daitezke tolerantzia oso zorrotzekin.

Formaz harago, prozesu honek emaitza zehatzak eta kalitate handiko gainazalak bermatzen ditu, ezinbestekoa dena pieza zorrotzak fabrikatu nahi direnean produktibitaterik galdu gabe.

Heller Maquinaria-n badakigu tornuko mekanizazio-eragiketak sakon ezagutzea dela makineriaren errendimendua maximizatzeko eta tailerreko ziklo-denborak optimizatzeko lehen urratsa.

Tornuko mekanizazio motak

Zilindratzea

Eragiketarik ohikoena da. Piezaren kanpoaldea mekanizatzean datza, diametroa txikitzeko eta forma zilindriko perfektua emateko. Osagaiaren dimentsio nagusiak doitzeko oinarrizko prozesua da.

Aurpegiztatzea

Piezaren aurrealdeko muturra mekanizatzean datza. Gainazala guztiz laua eta biraketa-ardatzarekiko perpendikularra izan dadin egiten da, piezaren luzera zehatza dela ziurtatuz.

Zulatzea

Tornuan, barauskia kontrapuntuan jartzen da eta finko geratzen da pieza biratzen den bitartean. Piezaren erdian zulo axialak egiteko erabiltzen da.

Eskariatzea

Zulatzearen ondorengo prozesua da. Zulo baten barrualdea fintzeko balio du: gainazal-akabera hobetzen du eta barauski arrunt batek lor ezin duen dimentsio-zehaztasuna lortzen du.

Mandrinatzea

Eragiketa hau lehendik dagoen zulo bat handitzeko edo pieza huts baten barrualdea mekanizatzeko erabiltzen da, barneko diametroa kanpokoarekin zentrokidea dela bermatuz.

Txaflanatzea

Piezaren ertzetan ebaki angeluar bat egitean datza (normalean 45°-an). Ertz ebakitzaileak kentzea, piezen muntaketa erraztea eta azken itxura hobetzea da haren helburua.

Tronzatzea

Azken ebaketa-eragiketa da. Erreminta estu bat erabiltzen da piezan sakontzeko, pieza materialaren barraren gainerako zatitik askatu arte.

Hariztatzea

Tornuaren funtziorik zehatzenetako bat. Kanpoko edo barneko hariak sortzeko aukera ematen du, urrats jakin bateko helize bat zizelkatzen duten pasada jarraien bidez.

Artekatzea

Piezan ildoak edo kanalak irekitzean datza. Beharrezkoak izan daitezke O eraztunak edo eusteko klipak kokatzeko, edo, besterik gabe, beste mekanizazio-eragiketa batzuetarako arintze gisa.

Torneatze konikoa

Zilindratzean ez bezala, hemen pieza mekanizatzen da diametroa ardatzean zehar modu konstantean alda dadin, kono-forma bat sortuz. Goiko orga makurtuz edo zenbakizko kontrolaren bidez lortzen da.

Moleteatzea

Konformazio-prozesu bat da. Arrabol gogortuak dituen erreminta bat erabiltzen da piezaren gainazalean erliebe zimur bat grabatzeko, eskuzko heldulekua hobetuz.

Funtsezko faktoreak mekanizazio motetan

Tornuko edozein mekanizazio-eragiketatan arrakasta bermatzeko, funtsezkoa da materialaren eta erremintaren portaera definitzen duten aldagai kritikoak kontuan hartzea. Faktore horien konbinazioak txirbil-arranketaren kalitatea ez ezik, txertakinen bizitza erabilgarria eta tornuaren osotasun mekanikoa ere zehaztuko ditu.

Ebaketa-abiadura

Erremintaren puntaren eta piezaren gainazalaren arteko abiadura lineal erlatiboa da. Metro minutuko adierazten da, eta ondo doitzea ezinbestekoa da:

• Abiadura gehiegizkoak ahoaren higadura azkartzen du beroaren eraginez, eta plakatxoaren bizitza erabilgarria izugarri murrizten du.
• Abiadura baxuegiak aho erantsia sor dezake (erremintari itsatsitako materiala), eta horrek gainazal-akabera hondatzen du.

Aurrerapena

Aurrerapenak piezaren bira bakoitzeko erremintak egiten duen distantzia definitzen du. Parametro horrek zuzenean eragiten du bi alderditan:

• Produktibitatea: aurrerapen handiagoak ziklo-denbora murrizten du, baina makinaren gaineko karga handitzen du.
• Gainazal-akabera: lotura zuzena dago plakatxoaren punta-erradioaren eta aurrerapenaren artean; akabera finetan ispilu-gainazalak lortzeko, aurrerapen txikiagoak eta kontrolatuagoak behar dira.

Ebaketa-sakonera

Erremintak pasada bakar batean kentzen duen materialaren sakonera da. Arbastatzean ebaketa-sakonera handia bilatzen dugun bitartean bolumena azkar kentzeko, azken akaberan gutxieneko sakonerak erabiltzen dira dimentsio-zehaztasuna ziurtatzeko. Funtsezkoa da sakonera ez izatea plakatxoaren punta-erradioa baino txikiagoa, erremintak materiala ebaki beharrean «igurtzi» ez dezan.

Egonkortasuna eta zurruntasuna

Ebaketa-parametroez harago, multzoaren zurruntasuna da aurreko puntuek funtziona dezaten ahalbidetzen duen faktorea. Bankada sendoa eta ardatz orekatua dituen tornu batek bibrazio harmonikoak xurgatzen ditu, eta parametro oldarkorragoekin lan egiteko aukera ematen du zehaztasun metrologikoa arriskuan jarri gabe.

Hozketa eta txirbilaren ebakuazioa

Ebaketa-fluidoek (taladrina) ahoa hozteaz gain, lubrifikatzaile gisa jarduten dute marruskadura murrizteko. Txirbila behar bezala ebakuatzeak saihesten du piezan korapilatzea edo berriro ebakitzea, horrek txertakina ustekabean haustea edo mekanizatutako gainazalean markak eragin baititzake.

Potentziaren eta zehaztasunaren arteko oreka

Prozesu egokia aukeratzea kalitate industrialerako bidearen hasiera besterik ez da. Zehaztasun handiko mekanizazioan, lana benetan amaituta dago egiaztapenak piezaren geometria perfektua dela baieztatzen duenean.

Tailerreko eraginkortasuna operadore trebatu baten eta abangoardiako teknologia baten arteko sinkroniatik sortzen da. Heller Maquinaria-n ziur gaude zehaztasuna lehen biratik eraikitzen dela; horregatik, mekanizaziorako zehaztasun-tornu bat izatea aukera bikaina da osagaien fabrikazioan fidagarritasuna eta bikaintasun teknikoa maximizatzeko.