Que é a luneta de torno?

O torno é unha máquina ferramenta para o mecanizado de pezas de revolución, por arranque de apara. No torno, a peza xira sobre o seu propio eixe, mentres a ferramenta de corte se despraza ata alcanzar a superficie da devandita peza. Cando a ferramenta de corte entra en contacto coa superficie da peza, prodúcese o arranque de aparas ou material sobrante. Un dos elementos necesarios para o correcto mecanizado é a luneta do torno.

Sistemas de suxeición: luneta de torno

Para que as pezas poidan mecanizarse de forma axeitada, cómpre que se reúnan varios requisitos. Máis alá do mecanizado en si mesmo e de utilizar as ferramentas axeitadas e os programas específicos, é imprescindible que as pezas estean moi ben suxeitas á máquina ferramenta. Existen distintos tipos de sistemas de suxeición que permiten que a peza non se desprace do seu sitio mentres a máquina traballa. Aquí atopamos as mordazas, pero tamén as lunetas.

A luneta de torno é un dispositivo complementario para a suxeición das pezas que serve como apoio para estas. Este tipo de dispositivos emprégase cando as pezas de revolución teñen grandes lonxitudes; o principal obxectivo das lunetas é que as pezas non se deformen mentres se aplica a presión necesaria para as operacións de torneado.

Xeneralidades sobre os tornos

Antes de afondar na luneta do torno, é importante establecer que é un torno e como se compón. A grandes trazos, o torno é unha máquina ferramenta que permite o mecanizado de pezas a través de distintos procesos; un torno é capaz de roscar, cortar, furar ou tradear, cilindrar, desbastar e ranurar pezas. A peza suxéitase ao cabezal ou chuck da máquina e faise xirar sobre o seu propio eixe. Mentres a peza xira, unha ou varias ferramentas de corte achéganse, en movemento de avance, cara á superficie da peza.

Cando a ferramenta alcanza a superficie da peza, prodúcese o arranque de material sobrante, que se elimina a través de pequenas láminas chamadas aparas. Nos tornos, a ferramenta de corte está montada sobre un carro desprazable sobre guías ou raís paralelos ao eixe da peza, o eixe X. Sobre o carro, á súa vez, hai outro carro que se move sobre o eixe Z e que segue unha dirección radial á peza. Nalgúns tornos existe un terceiro carro chamado charriot que se caracteriza por poder inclinarse.

Existen distintos tipos de tornos na industria: paralelos, copiadores, de control numérico computarizado, automáticos, etcétera. O funcionamento de cada un deles depende das súas especificacións, pero se hai algo que todos os tornos teñen en común, son os sistemas de suxeición que empregan. Estes sistemas, entre os que se atopa a luneta de torno, teñen o obxectivo de manter a peza no seu sitio para que o mecanizado poida ser de precisión.

Complementos do torno

O torno, como tantas outras máquinas ferramenta, conta con sistemas auxiliares que permiten que as operacións de torneado sexan máis fáciles de realizar e que os resultados sexan de calidade. Existen múltiples accesorios para o torno entre sistemas de suxeición e soportes. Algúns destes son:

• Prato de suxeición de garras universal, que permite suxeitar a peza de traballo ao cabezal.
• Prato de suxeición de garras brandas, un accesorio que suxeita a peza no cabezal mediante unha superficie xa acabada.
• Prato de arrastre, para pezas difíciles de suxeitar.
• Prato de garras independentes, que suxeita as pezas con catro garras independentes unha da outra.
• Soporte fixo ou luneta, que permite suxeitar un extremo da peza cando non pode empregarse o contrapunto.
• Soporte móbil ou luneta móbil, que se monta no carro e permite suxeitar pezas longas e colocalas preto do punto de corte.

O torno automático, pola súa banda, caracterízase porque o desprazamento axial proporciónao o cabezal do torno. Nos tornos automáticos, chamados tamén «de cabezal móbil» ou de tipo suízo, o cabezal retrocede coa pinza aberta e, ao pechala, xera un movemento de avance da barra para o mecanizado da peza, e a ferramenta non se despraza de maneira axial.

É grazas á luneta de torno que se poden mecanizar pezas de gran lonxitude independentemente do seu diámetro.

Lunetas nas distintas operacións de torneado

Cilindrado

O cilindrado é o mecanizado interior e exterior ao que se someten corpos con forma cilíndrica. Para garantir a calidade deste tipo de traballos, o torno debe estar ben axustado en canto á súa aliñación e concentricidade. As pezas que se van cilindrar poden suxeitarse ao prato de garras (cando sexan pezas curtas), pero tamén poden ir suxeitas entre puntos e perno de arrastre. Cando se trata de pezas de grandes dimensións e peso, entón o máis aconsellable é suxeitalas cunha luneta fixa ou móbil.

Mandrinado

Cando a operación de cilindrado se realiza en oco, chámase mandrinado. Cando se desexa mecanizar unha peza cilíndrica de gran lonxitude, recórrese a un dos dispositivos de suxeición e soporte como os mandrís e as lunetas fixas ou móbiles.