Que é e como funciona o torno horizontal?

O torno horizontal, chamado tamén torno paralelo, é unha máquina ferramenta de gran utilidade nos talleres de mecanizado grazas á súa alta produtividade. Os procesos que se realizan con esta ferramenta ofrecen resultados de calidade.

Que é o torno horizontal ou paralelo?

O torno de bancada horizontal é unha das máquinas ferramenta máis comúns e opera, como o seu nome indica, de forma horizontal ou paralela, pois os carros que o compoñen seguen un movemento lonxitudinal e transversal para o mecanizado de pezas cilíndricas. Este tipo de torno caracterízase porque nel se poden realizar múltiples operacións de mecanizado, ademais do torneado e o cilindrado; aquí atopamos o corte, o rañurado, o roscado, o tronzado, o mandrilado, etcétera.

Considérase que este é o torno que evolucionou do torno antigo, cando se lle foron engadindo novos compoñentes e partes ata convertelo nunha das máquinas máis comúns e útiles para os talleres. Porén, coa aparición de novas tecnoloxías, este tipo de tornos, hoxe en día, só se utilizan para facer traballos moi puntuais ou específicos. Ademais, o manexo destes tornos require a presenza de torneiros expertos, pois o manexo manual dos carros require moita precisión.

É moi importante tamén que os operarios utilicen os EPI axeitados para o uso desta ferramenta. Por exemplo, lentes de protección e roupa de traballo específica que non se enganche na máquina, para evitar accidentes.

Partes do torno paralelo

Todos os tornos teñen os mesmos compoñentes; porén, no torno paralelo, estes poden modificarse lixeiramente. Un torno ten cinco partes fundamentais:

• Bancada, que serve como soporte. Na parte superior colócanse unhas guías que serven de carrís para o desprazamento do cabezal e o carro
• Cabezal fixo, onde se suxeitan as engrenaxes e poleas cuxo propósito é impulsar a peza que se vai traballar. O cabezal, á súa vez, está formado polo motor, o fuso e os selectores de velocidade, unidade de avance e sentido de avance. Este compoñente serve para soportar e rotar a peza que se vai traballar, que se suxeita no fuso.
• Contrapunto, elemento que serve de punto de apoio e colocación das pezas que se mecanizan entre puntos; ademais, aquí pódense colocar as brocas e portabrocas para o tradeado.
• Carro portátil, formado por un carro principal, que se move en dirección axial; ademais, compónse do carro transversal que, como o seu nome indica, segue movementos transversais. No torno paralelo, a diferenza doutro tipo de tornos, existe un terceiro carro: o superior orientable. Este terceiro carro compónse dunha base, un charriot e unha torreta portaferramentas. Pode orientarse en calquera dirección.
• Chuck ou cabezal xiratorio, que ten a función de suxeitar a peza. Existen distintos tipos de chucks no mercado e cada taller pode escoller o que mellor lle conveña segundo as necesidades de mecanizado.

Funcionamento do torno horizontal

Este tipo de torno é de fácil manexo. A peza debe colocarse ben suxeita no prato xiratorio. Para isto utilízanse unha serie de ganchos de forte agarre que evitan que a peza se mova durante o proceso de mecanizado. Os carros cos que conta esta ferramenta poden ser manuais, pero tamén os hai de motor; os tornos que empregan carros motorizados adoitan ser de grandes dimensións.

O torno horizontal é moi estable, e esa é unha das súas grandes vantaxes; porén, a configuración das súas ferramentas é un tanto limitada. Aínda así, os tornos con este tipo de bancada permiten cargar e descargar pezas de grandes dimensións. Ademais, grazas ao pequeno espazo que existe entre a bancada e o contrapunto, as pezas poden xirar a maiores diámetros.

O roscado, unha función única dos tornos paralelos

O roscado de pezas pode realizarse nun torno de control numérico, CNC, pero tamén é posible facer este mecanizado nun torno paralelo. Nos tornos de bancada horizontal, isto conséguese utilizando a caixa Norton. Sen dúbida, o roscado é unha das tarefas máis comúns nos tornos paralelos porque se poden crear roscas de diferentes tamaños e pasos, exteriores (fanse sobre eixes) e interiores (realízanse sobre porcas). Nos tornos manuais de bancada horizontal, isto é posible grazas á mencionada caixa Norton. A caixa Norton inventouse en 1890 e, cando se incorporou aos tornos, representou un gran avance; grazas a esta caixa púxoselle solución ao cambio manual das engrenaxes para a fixación dos pasos das pezas que se van roscar. A caixa está composta de varios trens de engrenaxes desprazables, pero tamén as hai con un tren basculante e cono de engrenaxes. A caixa conecta o movemento do cabezal da máquina ferramenta co carro portaferramentas, onde se atopa un fuso. Pero por que é posible o roscado? Porque esta caixa permite a manipulación de varias pancas que permiten múltiples velocidades de avance do carro; isto posibilita o roscado de distintos tipos de pasos de rosca.