Que é o punto xiratorio do torno paralelo?

O torno é unha das máquinas ferramenta máis utilizadas nos obradoiros de mecanizado e trátase da primeira máquina que se inventou para poder traballar os metais. Pero para que un torno funcione de maneira adecuada debe contar con certas ferramentas e utillaxes que permitan producir pezas de calidade.

O torno e as súas operacións

O torno é unha máquina que permite o mecanizado de pezas de distintos materiais como metal, madeira ou cristal, etc. Dentro das operacións de torneado atópanse o tradeado, o cilindrado, o refrentado e o rañurado, entre outras. Cada un destes procesos dispón de características moi particulares e en todos eles o mecanizado faise por arranque de aparas ou refugallos que conseguen dar a forma desexada á peza que se traballa.

O uso desta máquina é bastante amplo. É posible atopar tornos na industria metalmecánica para a elaboración de pezas que posteriormente serán enviadas a outros sectores como o automobilístico, o manufactureiro, o alimentario, o aeronáutico e o das telecomunicacións; pero tamén se emprega en traballos artísticos.

Os tornos caracterízanse pola súa versatilidade, pois é posible executar múltiples procesos neles; pero tamén pola súa rapidez, precisión e eficacia. Todo depende do modelo de máquina que se utilice e de que se empreguen nel as ferramentas adecuadas. Un destes útiles fundamentais para o correcto mecanizado é o punto do torno.

O punto do torno paralelo

O punto do torno fai referencia a un tipo de utillaxe que se emprega nestas máquinas ferramenta para o mecanizado de pezas de metal e madeira. A existencia desta peza é fundamental nos tornos paralelos, pois a súa función é dar forma ou tornear eixes dunha lonxitude determinada.

O punto do torno atópase aloxado no fuso do contrapunto do torno. O fuso é unha especie de parafuso longo e de gran diámetro que serve para accionar as prensas e mordazas da máquina, pero tamén para efectuar os distintos desprazamentos que realiza o carro do torno. Sobre o fuso aséntase o prato ao que se enganchan as pezas. Pola súa banda, o contrapunto ou cabezal móbil, que se atopa xeralmente á dereita do torno, deslízase ao longo da bancada da máquina para perforar buratos ou servir de punto de apoio nos mecanizados.

O contrapunto do torno

Antes de analizar o punto do torno é imprescindible coñecer as partes do corpo do contrapunto desta máquina ferramenta:

• Fuso do contrapunto: é un elemento móbil, cilíndrico no exterior, pero cónico no interior, cun acoplamento xeralmente de tipo Morse. Grazas a este deseño cónico pódense facer acoplamentos fáciles e rápidos cos accesorios que se aloxan nesta parte do fuso. Estes accesorios non son outros que os puntos do torno (aquí atópase o punto xiratorio do torno) e o portabrocas. Na parte oposta do fuso localízase a porca que permite o seu avance ou retroceso.
• Parafuso do contrapunto: elemento fixo cuxa función principal é que o fuso avance ou retroceda.
• Áncora: parte que suxeita fixamente o contrapunto á bancada ou estrutura do torno.
• Base deslizante: atópase na parte inferior do contrapunto e en contacto coa bancada da máquina. Esta base, como o seu nome indica, pódese deslizar de maneira transversal ao eixe do torno; este movemento permite descentrar o contrapunto para o mecanizado de pezas con formas cónicas.

Tipos de punto do torno

Os puntos do torno adoitan ter unha medida estándar que segue a parte cónica acoplada no fuso do contrapunto do torno. A esta medida estándar asígnaselle o chamado número Morse, que vai desde o cono Morse 1 ata o número 7. O primeiro fai referencia a un punto do torno moi pequeno, mentres que o segundo é un cono de grandes dimensións.

Os puntos do torno utilízanse só en certas operacións e situacións. Por exemplo, cando, durante o cilindrado, o eixe sobresae do mandril da máquina tres veces o seu diámetro; así evítase a vibración do eixe da peza. Ademais, tamén deben empregarse estes puntos cando o eixe sobresae doce veces o seu diámetro. Por outra banda, para utilizar os puntos do torno é necesario facer uso de brocas de centrar, que impiden que os puntos do torno se danen.

Agora ben, nun torno podemos atopar dous tipos de puntos:

Punto fixo

Este, á súa vez, subdivídese en punto fixo de aceiro e punto fixo de carburo de tungsteno: o primeiro fabrícase en aceiro de aliaxe e ten un ángulo de 60º nun extremo, e no outro alóxase o cono Morse; pola súa banda, o que se elabora en carburo de tungsteno conta cun corpo de aceiro, pero a punta dispón dunha peza fabricada en carburo de tungsteno, rectificada a 60º.

Punto xiratorio do torno

O punto xiratorio do torno distínguese por ter unha parte con rodamentos de bólas, cónicos e axiais na que se atopa un eixe, en cuxo extremo hai unha punta cun ángulo de 60º; esta punta fabrícase en aliaxe de aceiro temperado e rectificado para prolongar a vida útil desta peza. No outro extremo do punto xiratorio atópase o corpo Morse.