Cales son os eixes de traballo dunha fresadora?

As fresadoras caracterízanse pola ferramenta de corte que utilizan para o mecanizado: a fresa. Ademais, tamén polo movemento que pode realizar a máquina con respecto ao plano cartesiano. Cales son os eixes de traballo dunha fresadora? Que tipos de fresadora existen segundo estes eixes?

Os tipos de fresadoras segundo os eixes de traballo

Estas máquinas ferramenta, nas que o mecanizado é por arranque de apara, poden clasificarse de dúas maneiras: segundo a orientación da ferramenta de corte (fresa) con respecto á peza e segundo o número de eixes. A cantidade de eixes de traballo dunha fresadora limita ou permite que se realicen certas operacións de mecanizado.

As fresadoras, polo número de eixes sobre os que traballan, poden ser de:

• Tres eixes. Este tipo de máquinas poden controlar o movemento relativo entre a fresa e a peza que se vai mecanizar sobre os tres eixes do plano cartesiano (X, Y e Z).
• Catro eixes. Estas máquinas ferramenta, ademais de permitir un movemento entre a ferramenta de corte e a peza que se vai traballar sobre os tres eixes do sistema cartesiano, permiten o xiro da peza. É dicir, a máquina é capaz de controlar o eixe de xiro da peza sobre un eixe a través dun mecanismo divisor. Este tipo de fresadoras son moi utilizadas cando se queren mecanizar pezas con forma cilíndrica.
• Cinco eixes. As fresadoras de cinco eixes son máquinas moi avanzadas e complexas que non só permiten o movemento sobre o plano cartesiano, senón que controlan distintos xiros da peza. Nesta máquina o xiro da peza pode facerse sobre dous eixes, perpendicular á ferramenta ou paralelo a ela; pero tamén permiten o xiro sobre o plano horizontal e cun grao de inclinación por parte da ferramenta. Este tipo de fresadoras permiten o mecanizado de pezas complexas, e o ángulo de alcance da fresa sobre a superficie da peza é maior.

Cales son os movementos da fresadora?

As fresadoras caracterízanse por ser máquinas ferramenta moi versátiles que permiten o mecanizado por arranque de apara. A eliminación do material sobrante da superficie da peza que se traballa prodúcese cando a ferramenta de corte entra en contacto con ela. Grazas ás fresadoras é posible mecanizar distintos materiais como o ferro e a súa fundición, metais non férricos, aceiro, madeira e materiais sintéticos como o plástico. Ademais, nunha fresadora pódense traballar pezas de distintas superficies: planas, curvas, dentadas ou con ranuras.

O movemento da fresa

Nunha fresadora, como en calquera máquina ferramenta, os eixes de traballo e os movementos de desprazamento son fundamentais para un bo mecanizado. O desprazamento pode realizalo a ferramenta de corte, a peza ou a mesa de traballo. No caso da fresadora, a fresa adoita permanecer suxeita ao cabezal, que se mantén fixo. Nestas máquinas, a fresa ten un movemento rotativo, pois xira sobre o seu propio eixe.

Aínda que a ferramenta permaneza fixa e só xire sobre o seu eixe, algúns tipos de fresadoras permiten a variación do ángulo de inclinación da fresa. Tamén admiten prolongar a súa posición respecto do eixe sobre o que xira.

O desprazamento da mesa

Se a ferramenta de corte está fixa na fresadora, é a mesa a que ten que facer os desprazamentos para que a fresa poida mecanizar a peza; esta última móntase sobre a mesa e suxéitase a ela. O movemento da mesa pode ser manual ou automático; todo depende do tipo de fresadora. A mesa pode seguir, ademais, velocidades de avance ou de movemento rápido en baleiro.

A mesa pode moverse grazas á caixa de avances (milímetros por minuto), na que o operario deberá elixir o avance necesario para o mecanizado que se realice.

O movemento entre a peza e a ferramenta

Cando a peza e a ferramenta de corte se moven unha respecto da outra, poden producirse tres tipos de movementos diferentes:

• Movemento de corte: é o movemento que realiza a punta da fresa para arrancar o material sobrante.
• De avance: é o desprazamento polo que a ferramenta se achega á superficie sen cortar.
• Profundidade de pasada ou de perforación: é o movemento de avance que permite que os cortes sexan máis profundos.

Os movementos sobre os eixes de traballo da fresadora

Ademais dos movementos de corte, de avance e de profundidade (que en realidade poden traducirse como velocidades de corte, avance e profundidade), existen outros desprazamentos sobre os eixes de traballo da máquina. Estes poden ser cinco e non todas as fresadoras poden realizalos. Todo depende do tipo de fresadora que se utilice.

O movemento máis básico, e que realizan todas as fresadoras, é o lonxitudinal. Este desprazamento realízase sobre o eixe X. Para que este movemento sexa eficaz, a peza debe suxeitarse firmemente á mesa a través de mordazas. Este movemento tamén pode utilizarse para tallar ángulos. Ademais do desprazamento lonxitudinal, as fresadoras están dotadas dun movemento transversal respecto do eixe Y. É sinxelo e básico, pois utilízase para posicionar de forma correcta a fresadora respecto da peza. O terceiro movemento é o vertical e realízase sobre o eixe Z. Este tipo de desprazamento utilízase para determinar a profundidade de corte.

Agora ben, tamén existen movementos de xiro que poden ser respecto do eixe lonxitudinal ou do eixe vertical. O xiro lonxitudinal é posible grazas a un cabezal divisor ou se se utiliza unha mesa oscilante; pola súa banda, o vertical prodúcese cando a mesa pode xirar por completo ou en ángulos de ata 45 graos.